فیلم ساکن طبقه وسط به کارگردانی شهاب حسینی

شهاب حسینی برای نخستین بار در قامت کارگردان روزهای تولید و ساخت «ساکن طبقه وسط» را سپری می کند، فیلمی که خود تاکید دارد، گفتنی نیست و باید آن را دید

---

روایت «ساکن طبقه وسط» به کارگردانی شهاب حسینی به صفحه 107 رسیده و سکانس 89 این اثر که مربوط به جشن فارغ التحصیلی است، قرار است در فرهنگسرای ارسباران فیلمبرداری شود.

ساعت حدود 22 است و دست اندرکاران «ساکن طبقه وسط» در تلاش برای آماده کردن سن سالن اصلی فرهنگسرای ارسباران هستند.

قرار است در این بخش دانشجویان رشته پزشکی که فارغ التحصیل شده اند، قسم نامه بقراط را قرائت کنند و شیطنت های «احمد» یکی از این فارغ التحصیلان در هنگام قرائت این قسم نامه به تصویر کشیده شود.

فرید سماواتی دستیار کارگردان در حال خواندن جزییات سکانس مورد نظر است و وضعیت بازیگران جوانی که قرار است در قامت دانشجویان فارغ التحصیل قسم نامه بقراط را قرائت کنند را پیگیری می کند.

شهاب حسینی نیز جلوی سن حضور دارد و با مجید لیلاجی طراح صحنه، سعید ملکان گریمور، مرتضی پورصمدی فیلمبردار و دستیاران خود به بحث و گفت وگو می نشیند و به دکوپاژ صحنه مورد نظر فکر می کند.

سالن اصلی محل فیلمبرداری بتدریج در حال پر شدن از علاقه مندان به سینما است که دوست دارند این بار شهاب حسینی را نه در قامت بازیگر بلکه کارگردان ببینند.

در میان علاقه مندان به شهاب حسینی، چهره های نام آشنا و همکاران وی نیز همچون محسن امیر یوسفی، ارد عطارپور و سحر قریشی دیده می شوند. سحر قریشی با امیر سماواتی تهیه کننده این اثر برای دقایقی مشغول گپ و گفت شد.

نظم خاصی در پشت صحنه کار وجود دارد و دست اندرکاران این اثر فارغ از وظایفی که برعهده دارد همانند یک خانواده در کنار یکدیگر قرار گرفته اند.

تمرین آغاز می شود.

هفت بازیگر جوان با کلاه ویژه جشن فارغ التحصیلی آماده حضور روی سن هستند و دو بازیگر جوان دیگر نیز به آنان اضافه می شوند و حسینی نکاتی را به آنان گوشزد می کند.

مرتضی پورصمدی دوربین را روی تراولینگ قرار داده و با شهاب حسینی قاب بندی مورد نظر را چک می کند و در نهایت بر اساس نگاه کارگردان، قاب مورد نظر بسته می شود.

شهاب در حال مطالعه متن است، قسم نامه بقراط هم به صحنه می رسد؛ ساعت حدود 24 است و همه چیز به نظر برای فیلمبرداری آماده است.

حسینی نکاتی را به بازیگران جوان گوشزد می کند: «صاف و راست قامت باشید».

تمرین آغاز و حسینی سوگندنامه بقراط را قرائت می کند و بازیگران جوان نیز همراه با حسینی این سوگندنامه را قرائت می کنند.

قرار است فارغ التحصیلی جمعی از دانشجویان پزشکی و بخصوص جوانی بنام «احمد» در 10 سال پیش در این بخش به تصویر کشیده شود، از این رو حسینی از بازیگران جوان درخواست می کند ساعت فانتزی و یا هر چیزی که نزدیک به فضای امروز جامعه است را کنار بگذارند. دانشجویان جابجا می شوند و ترتیب مورد نظر حسینی شکل می گیرد.

قرار است در این بخش دانشجویان رشته پزشکی که فارغ التحصیل شده اند، قسم نامه بقراط را قرائت کنند و شیطنت های «احمد» یکی از این فارغ التحصیلان در هنگام قرائت این قسم نامه به تصویر کشیده شود.

«احمد» هم که سوژه اصلی این سکانس است گوشی قدیمی خود را در دست می گیرد و با نگاهی زیرکانه صندلی روبرو و تلفن همراه خود را نگاه می کند.

اعضای گروه نسبت به کاری که باید انجام دهند توجیه شده و تمرین پیش از فیلمبرداری این بخش آغاز می شود.

حسینی از برخی بازیگران جوان راضی نیست و به آنان می گوید: واقعا تصور کنید فارغ التحصیل رشته پزشکی هستید و شل نباشید. باید امید به آینده در نگاهتان دیده شود. علی السویه کار نکنید و باید این باور در وجود شما شکل بگیرد که فارغ التحصیل رشته پزشکی هستید.

وی با جدیت خطاب به بازیگران می گوید: اگر حسی را که در نظر دارم در وجود شما پیدا نکنم مجبورم از افراد دیگری استفاده کنم.

حسینی در عین حال با دست اندرکاران فیلم شوخی های منحصر بفرد خود را نیز دارد و جدیت وی در کار در کنار این شوخ طبعی جالب است.

فرید سمواتی از حاضران درخواست می کند که سکوت را رعایت کنند؛ این صحنه پنج بار تمرین می شود و برداشت اول برای حسینی راضی کننده است اما او به یک برداشت قانع نیست.

برداشت دوم، رضایت حسینی را جلب نکرده و او از برخی ناهماهنگی ها بین بازیگران جوان در قرائت سوگندنامه بقراط گلایه می کند.

صحبت کردن برخی حاضران نارضایتی شهاب حسینی را به همراه دارد اما او با خوشرویی به حاضران می گوید که ببخشید اگر میان صحبت های شما پلان می گیریم!

بازی نقش «احمد» برای حسینی راضی کننده است و نگاه زیرکانه و «اس ام اس» زدن پنهانی در هنگام قرائت قسم نامه بقراط، پیامی جز رضایت حسینی از پلان گرفته شده ندارد.

برداشت سوم با موفقیت انجام می شود و حسینی از بازیگران جوان تشکر می کند و از آنان درخواست می کند برای پلان بعدی آماده شوند.

در پلان بعدی نیز ادامه قسم نامه بقراط قرائت شده و دوربین روی «احمد» و دانشجویانی که کنار وی ایستاده اند فوکوس دارد و این بخش نیز با رضایت فیلمبرداری می شود.

ویژگی حسینی در کارگردانی «ساکن طبقه وسط» دقت در جزییات است؛ در پلان بعدی قرار است که تصویری از حاضران و والدین برخی دانشجویان گرفته شود که به ظاهر ساده است اما حسینی از حاضران درخواست می کند در چهره آنان اشتیاق فارغ التحصیلی یکی از نزدیکانشان در رشته پزشکی دیده شود.

وی تاکید می کند که بطور قطع شما سوگندنامه بقراط را نشنیده اید، از این رو با دقت به این سوگندنامه گوش کنید.

ساعت حدود 3 و 30 دقیقه بامداد است و گروه در حال آماده سازی گرفتن این پلان هستند اما خستگی در چهره آنان دیده نمی شود و شوخی های حسینی نیز در ایجاد انرژی مضاعف در گروه اثرگذار است.

حسینی خیلی اهل گفت وگو و مصاحبه نیست اما این امر از خوشرویی او نمی کاهد و فقط می گوید: حرف خاصی درباره کار برای گفتن ندارم، اما از قول من بنویس «ساکن طبقه وسط» گفتنی نیست، دیدنی است.

در فیلم سینمایی «ساکن طبقه وسط» نخستین تجربه کارگردانی شهاب حسینی، حسین یاری، فرهاد اصلانی، ساره بیات، هنگامه قاضیانی، آناهیتا نعمتی، بابک حمیدیان، طناز طباطبایی، حسین محب اهری، حسین محجوب، بهناز جعفری، نیما رئیسی و فرید سمواتی بازی می کنند.

فیلم سینمایی لوسی اثر لوک بسون 2014 - رها ماهرو

فیلم لوسی ( lucy ) به کارگردانی و نویسندگی لوک بسون و تهیه کنندگی همسرش  ویرجینیا سیلا ، فیلمی با مضمونی فلسفی و علمی است . درباره دختری که ورود ماده ای به نام (CPH4) به شکم او باعث بروز تغییرات شگفت انگیزی در مغز و سلول های او می گردد . بر اساس گفته این فیلم هر انسان تنها از 10% مغزش می تواند استفاده کند . در حالیکه لوسی توانست به 100% مغزش دسترسی پیدا کند !

سر فصل این فیلم هر کارگردانی را به وحشت می اندازد که چگونه میتوان آن را بسط و گسترش داد و بدون هیچ کم کاست در قالب یک فیلم در اختیار مردم و خصوصا منتقد های سختگیر قرار داد . در حالی که لوک بسون بدون اینکه فیلم را معلول کند و ایده چشمگیر آن را تبدیل به یک فیلم پیش پا افتاده کند موضوع فراتری را پیش روی عموم قرار داد .

این فیلم از جلوه های ویژه ، فیلم برداری ، بازیگری ، کارگردانی و موسیقی خوبی برخوردار است . این فیلم و شخصیت منحصر به فرد آن سال ها در ذهن کارگردان پرورش و سبک سنگین شده . به همین دلیل است که شما با اثر پخته و کاملی روبرو هستید . شما با یک فیلمی که به دلیل به زور جا کردن موضوع های زیاد در فیلم گیج میشوید و موضوع اصلی فیلم از دستتان در می رود یا فیلمی که حجیم شده است و اگر 30 دقیقه از آن را در تدوین حذف کنید نه تنها آسیبی به موضوع نمیزند بلکه مخاطب را از شر صحنه های اضافی راحت می کند ، روبرو نیستید . همه چیز حساب شده است . حتی زاویه دوربین و نورپردازی . هر سکانس جذابیت خاص خودش را دارد .

متاسفانه برخی از منتقدین با نگاه سطحی که دارند آن را درک نمی کنند ، عظمت فیلم ، آن ها را گیج می کند و نقد طولانی ای درباره آن مینویسند و میگویند که ما چیزی از فیلم نفهمیدیم و کارگردان نتوانسته موضوع را در فیلم گسترش دهد! این فیلم آن ها را سردرگم میکند و به همین دلیل آن را انکار می کنند . البته تقصیری هم ندارند ، چون یک فیلم فلسفی را تنها یک فیلسوف می تواند تحلیل کند . 

از معدود فیلم هایی است که ایده بخوبی رشد داده شده و میتوان گفت که هیچ جور بهتری نمیشد آن را ساخت . این که رها ماهرو اینقدر با اطمینان حرف میزند یعنی به فیلم و کارگردانی آن ایمان دارد و بهترین فیلم از دیدگاه اوست و به بقیه نیز توصیه می کند که این فیلم متفاوت را ببینند .

نمره فیلم : 20/20

امید کریم و علی حسینی دو برگزیده اول جشنواره فیلم موبایلی

 بسیاری از کارگردانان و فیلم سازان سینما در آغاز کار حرفه ای خود عنوان برگزیده جشنواره های مختلف را دارند. این نشان می دهد افراد مستعد این پهنه و میدان از همان آغاز راه خود را پیدا می کنند و ادامه اش می شود ورود به سینمای حرفه ای.

فیلم سازان برگزیده دوره اول جشنواره فیلم و عکس همراه تهران که شاید در آینده ای نزدیک نام آن ها را هم در لیست فیلم سازان مطرح سینمای ایران ببینیم از این ماجرا بیرون نیستند. به سراغ دو نفر از برگزیده های بخش فیلم اولین جشنواره فیلم و عکس همراه تهران رفتیم و نظراتشان را درباره جشنواره فیلم موبایلی شنیدیم.

انتخاب داوران سرشناس اعتبار جشنواره بود

متولد زاهدان و 23 ساله است. در یزد کارشناسی ارشد ادبیات فارسی می خواند و نفر اول بخش اصلی فیلم جشنواره فیلم و عکس همراه تهران است. آنچه خواندید بیوگرافی امید کریم بود که انتخاب داوران سرشناس در عرصه های ملی و بین المللی  را موجب اعتبار جشنواره فیلم و عکس همراه تهران می داند.

برگزیده شدن من را مصمم تر کرد

فیلم "به توان2" که برگزیده جشنواره شد، یک ایده ساده داشت و در یک روایت خطی به زندگی روزمره افراد از نگاه وسیله ای به اسم موبایل می پرداخت. یعنی پلان های فیلم را از زاویه آن می گرفتم. برگزیده شدن برای من یک اتفاق بزرگ بود چون باعث شد مصمم تر فیلم سازی را ادامه بدهم. تاکنون 6 فیلم کوتاه ساختم که دو تا از آن فیلم ها با موبایل ساخته شده است.

بهترین فیلم های موبایلی؛ فیلم های مستند اجتماعی و تجربی اند

 بهترین نوع فیلم سازی با موبایل فیلم های مستند اجتماعی و تجربی اند. چون با توجه به مشکلات و محدودیت های جامعه راحت تر می توان این موضوعات را با موبایل فیلم برداری کرد. کوچک بودن موبایل و اینکه همیشه همراه فیلم ساز است نکته مثبتی می تواند باشد که سایر ابزار فیلم برداری این امکان را ندارند. در واقع فیلم سازی با موبایل اختیارات اجتماعی فیلم ساز را افزایش می دهد.

فیلمسازی با موبایل؛ یک ژانر است

علی حسینی برگزیده بخش فیلم سامسونگ معتقد است؛ "فیلم برداری با موبایل یک ژانر خاص فیلم سازی است که کاربرد و جایگاه مختص خودش را دارد."

علی حسینی نفر اول بخش فیلم سامسونگ است. او که 24 سال سن دارد، متولد آباده شیراز است و در حال حاضر در رشته مدیریت اجرایی دانشگاه تهران تحصیل می کند.

سبک فیلم؛  ابزارش را تعیین می کند

فیلم "نرسیدن" که در جشنواره انتخاب شد، با موبایل اپل و از پله های مترو گرفته شده است. این ایده خیلی اتفاقی به ذهنم رسید و سریع در آن لحظه شروع به فیلمبرداری کردم. به نظر من سبک فیلم تعیین می کند که از چه ابزاری استفاده کنیم. گاهی لازمه یک کار داشتن دوربین HD است و گاهی داشتن یک گوشی تلفن همراه.

بعد از جشنواره دو فیلم تجربی ساختم

از اختتامیه جشنواره تاکنون دو فیلم تجربی و بدون دیالوگ ساختم. این فیلم ها با دوربین حرفه ای ساخته شده اند، اما علت اینکه از موبایل استفاده نکردم این بود که سبک کارها متفاوت بود. وگرنه به نظر من موبایل های هوشمند قابلیت ساخت یک فیلم خوب و حرفه ای را دارند.

حجم آپلود فیلم ها را افزایش دهید

سیستم آپلود عکس و فیلم ها در جشنواره خیلی خوب بود و اینکه شرکت کنندگان لازم نبود آثارشان را به دبیرخانه جشنواره ارسال کنند و کاملاً همه چیز از طریق سایت انجام می شد نکته قوت جشنواره بود. اما حجم آپلود برای فیلم ها کم بود و من مجبور شدم کیفیت فیلمم را پایین بیاورم.

رها ماهرو : برای آقایان "علی حسینی" و "امید کریم" آرزوی موفقیت در عرصه فیلم سازی می کنیم .

واژه هایی که با سرچ آن به وبلاگ رها ماهرو رسیدید

پذیرایی ساده , اسب حیوان نجیبی است , فیلم پذیرایی ساده , نقد فیلم پذیرایی ساده , حرف های تهمینه میلانی در برنامه هفت , تهمینه میلانی در برنامه هفت , فیلم اسب حیوان نجیبی است , تهمینه میلانی در هفت , یک پذیرایی ساده , حرف های تهمینه میلانی , داستان فیلم پذیرایی ساده , نقد پذیرایی ساده , فرزاد موتمن , تهمینه میلانی برنامه هفت , سخنان تهمینه میلانی , فیلم یک پذیرایی ساده , تحلیل فیلم اسب حیوان نجیبی است , صحبت های تهمینه میلانی در برنامه هفت , تحلیل فیلم پذیرایی ساده , برنامه هفت تهمینه میلانی , نقد فیلم ازدواج در وقت اضافه , فیلم سینمایی لوسی , سخنان تهمینه میلانی درباره زن , تهمینه میلانی در برنامه 7 , دیالوگ ماندگار هندی , فیلم اسب حیوان نجیبیست , فیلم یک پذسرای ساده , فیلم بیداری , فیلمی با بازی باران کوثری و هنگامه قاضیانی , نقد فیلم پذیرایی ساده , مایکل کورلئونه  , بازیگران فیلم اسب حیوان نجیبی است , ماهرو کار کرده , فیلم پذیرایی ثاده , اخراجی‌ها نقد و بررسی فیلم , ناهید وهمسرش حبیب , صحبتهای تهمینه میلانی در هفت , فیلم پذیرایی ساده , فیلم یه پذیرایی ساده , صحبت های تهمینه میلانی در هفت , تهمینه میلانی در برنامه هفت , صحبتهای میلانی در برنامه هفت , سخنان تهمینه میلانی , نقد اسب حیوان نجیبی , نقد فیلم یک پذیرایی ساده , خلاصه داستان فیلم پذیرایی ساده , فرهاد اصلانی+ پانته ا بهرام+ الهام قاضیان , رها ماهرو , تهمینه میلانی برنامه هفت + مجری محمد گبرلو , پذیرایی ساده , داستان فیلم یک پذیرایی ساده , حرفهای تهمینه میلانی , سخنان تهمینه میلانی در برنامه هفت , صحبت های تهمینه میلانی در سینما 7 , فیلم سینمایی پذیرایی ساده , اسب حیوان نجیبی است , نقد داستان فیلم مبادا , نقد فیلم پزیرایی ساده , فیلمی با بازی هنگامه قاضیانی و فرهاد اصلانی , صبحت های تمینه میلانی

دزدان دریایی کارائیب

مجموعه چهار فیلم سینمایی آن را دیدم قسمت چهارم آن با نام "سوار بر امواج ناشناخته" بسیار زیباتر از سه بخش پیشین آن بود .  داستانش بسیار مهیج تر و دارای انسجام و گیرایی خاصی بود . بخصوص صحنه هایی که در آن پری های دریای حضور داشتند . البته بازی فوق العاده زیبای جانی دپ و پنه لوپه کروز هم جای ستایش بسیار دارد و آندو در صحنه های دونفریشان میدرخشیدند! البته از بازی جفری راش در نقش کاپیتان باربوسا نمیشود گذشت و نقش او به اندازه جک گنجشکه مهم نباشد کمتر نیست . در این فیلم ها از جلوه های ویژه بسیاری استفاده شده بود که به قدری واقعی مینمود که میشد گفت قابل باور است . 

سه فیلم اول دارای پلشتی و تیرگی زیادی بود ، در عین حال به قول معروف " روی اعصاب بیننده راه می رفت ! " بجز بازی ها و جلوه های ویژه فوق العاده ، متاسفانه مابقی چیزها در سطح بسیار پایینی بود . ولیکن فیلم چهارم دارای عمق و جذابیت بیشتری نسبت به فیلم های پیشین بود . خصوصا عشق میان جوان مسیحی و پری دریایی به خوبی به تصویر کشیده شده بود . به نظرم راب مارشال کارگردانی بمراتب بهتر از گور وربینسکی است و کاش هر چهار بخش را او می ساخت . متاسفانه آنطور که در خبرگزاری ها خواندم ، بخش پنجم این مجموعه در اختیار دو کارگردان به نام های “یواخیم رونینگ” و “اسپن سندبرگ” قرار گرفته است .امیدوارم بتوانند اصالت فیلم را حفظ کنند و در عین حال موضوع جدیدی را مطرح کنند و حال و هوای آن را دارای تنوع کنند .
فیلم سینمایی پنجم "دزدان دریایی کارائیب" : مردان مرده دروغ نمی‌گویند» نام دارد و در هفتم جولای سال 2017 اکران خواهد شد.

نقد فیلم ندای درون

ندای درون توسط دایان  ای ان جی نوشته و کار گردانی شده و در سال 2011 برای اولین بار درجشنواره بین المللی فیل بوسان به نمایش گذاشته شد.

• کارگردان: دایان ای ان جی
• تهیه کننده: دایان ای ان جی-  دیوید یولی
• نویسنده: دایان ای ان جی
• بازیگران: کوین اسپیسی- دانیل وو- یان نیکل- کونگ بیبی- کنت تسانگ کنگ- پیتر استورمر
• فیلمبرداری: تیری اربوگاست
• انتشار:2011
• کشور: چین

فیلمی که به دقت مشکلات روانی انسان های تنها را نشان میدهد . طوری که هم ذات پنداری میکنیم و احساس میکنیم که انگار خودمان این توهم ها را می بینیم هیچ احساس دلسوزی یا ناآشنا بودن به شخصیت های فیلم نداریم . کارگردان با شجاعت و مهارت تمام صحنه های توهم ترس و احساسات قهرمان فیلم را به تصویر کشیده بود . آنقدر که با خوشحالی او خوشحال و با ناراحتی او غمگین و با وحشت او می ترسیدیم . علی رغم سنگین بودن موضوع و تازگی آن کارگردان طوری با مهارت فیلم را ساخته که اصلا لازم نبود که سکانسی اضافه یا کم شود . طنز های کوچک در فیلم باعث کاهش درام حقیقی در فیلم شده بود .درامی متشکل از تنهایی ( ماهی مرده ای که نگهداری می کرد ) مرگ همسر و خانواده بدشانسی در واقع برای فرار از تنهایی با توهماتش زندگی می کرد . لباس های سوپر هیرو می پوشید و به جنگ خلافکاران میرفت که البته در بعضی موارد اشتباه میکرد و پایش به زندان کشیده می شد ! در مسابقه ای برنده می شد و بعد می فهمید که رویایی بیش نبوده . با همسر و دوست خیالیش زندگی می کرد و راه رهایی هم نداشت چون خیلی انسان تنها و آسیب پذیری بود . به همسر و فرزند از دست رفته اش می اندیشید . در محیط کارش برای نظریاتش ارزشی قائل نبودند . تنهایی یک انسان ، حتی در فیلم هم انسان را غمگین میکند و این درام با مهارت توسط طنز و پایان خوش پوشیده شد .

دایان ای ان جی و گروه تولیدش خصوصا کوین اسپیسی با بازی درخشانش شایسته اسکار بودند...

نمره من به این فیلم 20/20 است.